Jesienią 1981 roku oczy całej akademickiej Polski zwróciły się w stronę Radomia. To właśnie w tutejszej Wyższej Szkole Inżynierskiej rozpoczął się protest, który przeszedł do historii jako najdłuższy strajk okupacyjny w PRL. Choć bezpośrednią iskrą stała się obsada stanowiska rektora, w rzeczywistości radomscy studenci i pracownicy naukowi stanęli na pierwszej linii frontu w walce o wolność akademicką i samorządność uczelni.