Historia Radom i okolice Społeczeństwo

104 lata temu urodził się Edward Ciesielski. Razem z Witoldem Pileckim uciekł z Auschwitz

Był więźniem niemieckiego obozu Auschwitz, uczestnikiem konspiracji i powstańcem warszawskim. Edward Ciesielski, pochodzący z Woli Korzeniowej niedaleko Szydłowca, zapisał się w historii jako jeden z uczestników słynnej ucieczki z Auschwitz wraz z rotmistrzem Witoldem Pileckim. Jego losy przypomniała Delegatura Instytutu Pamięci Narodowej w Radomiu w rocznicę jego urodzin.

Był więźniem niemieckiego obozu Auschwitz, uczestnikiem konspiracji i powstańcem warszawskim. Edward Ciesielski, pochodzący z Woli Korzeniowej niedaleko Szydłowca, zapisał się w historii jako jeden z uczestników słynnej ucieczki z Auschwitz wraz z rotmistrzem Witoldem Pileckim. Jego losy przypomniała Delegatura Instytutu Pamięci Narodowej w Radomiu w rocznicę jego urodzin.

Edward Leopold Ciesielski urodził się 16 listopada 1922 roku w Woli Korzeniowej. W 1936 roku rozpoczął naukę w Szkole Handlowej Męskiej Stowarzyszenia Kupców Polskich w Radomiu, którą ukończył cztery lata później. To właśnie w Radomiu, posługując się pseudonimem „Kula”, nawiązał pierwsze kontakty z konspiracją.

Na przełomie 1940 i 1941 roku, na polecenie Jana Sońty ps. „Ośka”, współorganizował punkty nasłuchu radiowego w Radomiu i Świesielicach koło Iłży. Na podstawie zdobywanych informacji przygotowywał gazetkę „Wiadomości Radia Zagranicznego”, powielaną w radomskiej Szkole Handlowej.

Jego działalność konspiracyjna została przerwana przez aresztowanie w Szydłowcu pod zarzutem posiadania broni. W lutym 1941 roku trafił do więzienia w Radomiu, a dwa miesiące później został deportowany do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie otrzymał numer 12969.

W obozie pracował m.in. przy kartotekach więźniów zatrudnionych w stolarni oraz jako magazynier na bloku szpitalnym. Tam poznał rotmistrza Witolda Pileckiego, który zaangażował go w działalność konspiracyjną.

Przełomowym momentem była noc z 26 na 27 kwietnia 1943 roku. Wówczas Ciesielski, Pilecki i Jan Redzej uciekli z piekarni znajdującej się poza obozem. Po sześciu dniach dotarli do Bochni. Ciesielski przez kolejne miesiące ukrywał się u rodziny Oborów, posługując się fałszywym nazwiskiem Adam Wiśniewski. Kontynuował również działalność w Armii Krajowej.

W listopadzie 1943 roku przedostał się do Warszawy, gdzie ukrywał się aż do wybuchu powstania warszawskiego. Pod pseudonimem „Beton” walczył w szeregach IV Zgrupowania „Gurt” w Śródmieściu-Północ. Podczas walk odniósł ciężkie obrażenia, jednak zdołał powrócić do zdrowia. Po upadku powstania uciekł z niewoli i przedostał się na Kielecczyznę, gdzie ponownie nawiązał kontakt z Janem Sońtą oraz konspiratorami Batalionów Chłopskich.

Po zakończeniu wojny Ciesielski przeniósł się do Warszawy. Współpracował z Janem Sońtą w ramach Oddziałów Specjalnych Batalionów Chłopskich. Został jednak aresztowany i postawiony przed Sądem Wojskowym w Warszawie. W styczniu 1946 roku skazano go na karę śmierci, którą następnie zamieniono na długoletnie więzienie. Karę odbywał we Wronkach, Rawiczu i Sztumie.

Na wolność wyszedł dopiero 9 marca 1954 roku. Podjął pracę jako stenotypista w Sejmie, jednak lata spędzone w niemieckim obozie koncentracyjnym oraz więzieniach Polski Ludowej poważnie odbiły się na jego zdrowiu.

Edward Ciesielski zmarł w wieku zaledwie 40 lat. Był ostatnim żyjącym uczestnikiem ucieczki z Auschwitz z kwietnia 1943 roku. Witold Pilecki został zamordowany w 1948 roku, natomiast Jan Redzej zginął podczas powstania warszawskiego.

Ciesielski został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Więcej na temat Edwarda Ciesielskiego można przeczytać TUTAJ (Plik PDF).

Źródło: IPN Radom