2 maja obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dzień Polonii i Polaków za granicą. To okazja nie tylko do wywieszenia biało-czerwonej, ale też przypomnienia zasad jej używania i historii narodowych barw.
Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to stosunkowo młode święto, ustanowione w 2004 roku. Jego celem jest popularyzowanie wiedzy o symbolach narodowych oraz zachęcanie do ich świadomego i godnego eksponowania.
Historia biało-czerwonych barw sięga XIX wieku. 7 lutego 1831 roku, w czasie powstania listopadowego, Sejm Królestwa Polskiego przyjął uchwałę, która po raz pierwszy określiła kolory narodowe – biały i czerwony, nawiązujące do herbów Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Barwy te z czasem stały się symbolem jedności Polaków, zarówno w kraju, jak i na emigracji.
Choć flaga wydaje się prosta, jej używanie regulują konkretne zasady. Składa się z dwóch poziomych pasów – białego u góry i czerwonego na dole – w proporcjach 5:8. Co istotne, nie wolno na niej umieszczać żadnych napisów ani rysunków. Flaga powinna być czysta, zadbana i nie może dotykać ziemi, podłogi czy wody.
Warto pamiętać również o właściwym eksponowaniu flagi. Wśród innych flag zawsze ma pierwszeństwo – powinna być podnoszona jako pierwsza i opuszczana jako ostatnia. Nie wolno jej także pochylać przed innymi symbolami ani wykorzystywać w sposób, który mógłby zostać uznany za brak szacunku.
2 maja to także Dzień Polonii i Polaków za granicą. Święto to podkreśla znaczenie milionów osób polskiego pochodzenia mieszkających poza krajem, ich wkład w historię oraz utrzymywanie więzi z ojczyzną.
