11 marca minęła 142. rocznica urodzin Józefa Grzecznarowskiego – działacza socjalistycznego, związkowca i dwukrotnego prezydenta Radomia. Przypomnijmy, że to postać, która na trwałe zapisała się w historii naszego miasta, mając ogromny wpływ na jego rozwój w okresie międzywojennym i powojennym.
Józef Grzecznarowski urodził się 11 marca 1884 roku w Końskich. Już w młodym wieku związał się z ruchem robotniczym oraz działalnością niepodległościową. Po przerwaniu nauki rozpoczął pracę w garbarni, a niedługo później zaangażował się w działalność Polskiej Partii Socjalistycznej.
Na początku XX wieku aktywnie uczestniczył w wydarzeniach rewolucyjnych i działał w Organizacji Bojowej PPS. Za swoją działalność był ścigany przez władze carskie, a po aresztowaniu skazano go nawet na karę śmierci. Ostatecznie wyrok zamieniono na dożywotnią katorgę. Na wolność wyszedł dopiero w 1917 roku po rewolucji w Rosji.
Po powrocie do Polski związał swoje życie z Radomiem, gdzie angażował się w działalność społeczną, związkową i samorządową. W okresie międzywojennym dwukrotnie pełnił funkcję prezydenta miasta – w latach 1927–1930 oraz ponownie w latach 1938–1939.
W czasie jego działalności w Radomiu powstało wiele ważnych inwestycji komunalnych. Rozbudowano sieć wodociągową i kanalizacyjną, powstała gazownia, nowe szkoły, targowiska oraz budynki mieszkalne. Z jego inicjatywy powstał także Dom Robotniczy, który dziś jest siedzibą Teatru Powszechnego w Radomiu.
Podczas II wojny światowej został aresztowany przez Niemców i trafił do obozów koncentracyjnych Sachsenhausen oraz Buchenwald. Po wyzwoleniu wrócił do Radomia i włączył się w odbudowę miasta oraz działalność społeczną.
Po wojnie był m.in. jednym z inicjatorów powstania Radomskiej Spółdzielni Mieszkaniowej i przez wiele lat pełnił funkcję jej prezesa. W późniejszych latach był również posłem na Sejm PRL.
Józef Grzecznarowski zmarł 7 kwietnia 1976 roku w Radomiu w wieku 92 lat. Został pochowany na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego.
Źródło: Wikipedia