25 maja przypada rocznica śmierci rotmistrza Witolda Pileckiego – jednego z największych bohaterów polskiego podziemia, żołnierza Armii Krajowej i ochotnika do Auschwitz, który oddał życie w walce z dwoma totalitaryzmami: niemieckim i komunistycznym.
Witold Pilecki urodził się w 1901 roku i od młodości angażował się w działalność niepodległościową. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a w okresie międzywojennym prowadził życie ziemianina, pozostając w rezerwie Wojska Polskiego.
Po wybuchu II wojny światowej włączył się w działalność konspiracyjną. W 1940 roku podjął decyzję, która przeszła do historii – dobrowolnie dał się aresztować, by trafić do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. Jako więzień numer 4859 zorganizował tam ruch oporu Związek Organizacji Wojskowej i przekazywał na zewnątrz informacje o zbrodniach niemieckich. Jego meldunki, znane jako „Raporty Pileckiego”, należą do najważniejszych świadectw Holokaustu.
W 1943 roku uciekł z obozu i kontynuował działalność w Armii Krajowej, biorąc udział w Powstaniu Warszawskim. Po zakończeniu wojny pozostał w Polsce i prowadził działalność wywiadowczą przeciwko komunistycznym władzom.
Został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i osadzony w więzieniu na Mokotowie w Warszawa. W pokazowym procesie w 1948 roku skazano go na karę śmierci. Wyrok wykonano 25 maja 1948 roku.
Źródło: Wikipedia
