16 czerwca minęła 82. rocznica śmierci Jana Piwnika „Ponurego”, jednego z najsłynniejszych dowódców Armii Krajowej, cichociemnego oraz legendy polskiej partyzantki.
Jan Piwnik ps. „Donat”, „Ponury”, „Jaś” był kapitanem Wojska Polskiego, aspirantem Policji Państwowej, cichociemnym oraz dowódcą partyzanckim Armii Krajowej. Działał zarówno w Górach Świętokrzyskich, jak i na Nowogródczyźnie, gdzie zasłynął jako jeden z najbardziej skutecznych i odważnych dowódców podziemia niepodległościowego.
Urodził się 31 sierpnia 1912 roku w Janowicach. Przed wojną służył w Policji Państwowej, a po wybuchu II wojny światowej trafił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po przeszkoleniu został cichociemnym i w 1941 roku zrzucono go do okupowanej Polski, gdzie rozpoczął działalność konspiracyjną w strukturach Armii Krajowej.
Szczególnie zapisał się w historii jako dowódca Zgrupowań Partyzanckich AK „Ponury”, które działały w rejonie Gór Świętokrzyskich. Jego oddziały prowadziły liczne akcje dywersyjne, walcząc z niemieckim okupantem i budując jednocześnie silne zaplecze konspiracyjne.
W 1944 roku został przeniesiony na Nowogródczyznę, gdzie objął dowództwo nad oddziałami AK. Tam, 16 czerwca 1944 roku, poległ w walce pod Jewłaszami.
Za swoją działalność został odznaczony m.in. Krzyżem Złotym i Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika Wojska Polskiego, pozostaje jedną z najważniejszych postaci polskiej historii najnowszej.
Źródło: Wikipedia
