15 lipca 1410 roku rozegrała się jedna z największych bitew średniowiecznej Europy. Na polach pod Grunwaldem wojska polsko-litewskie pod dowództwem króla Polski Władysława II Jagiełły oraz wielkiego księcia litewskiego Witolda starły się z armią zakonu krzyżackiego kierowaną przez wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena.
Bitwa była kulminacyjnym momentem wielkiej wojny z zakonem krzyżackim. Po jednej stronie stanęły połączone siły Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, wspierane między innymi przez oddziały ruskie, tatarskie, mazowieckie oraz najemników z Czech i Moraw. Przeciwnikiem była armia Zakonu Krzyżackiego, w której skład wchodzili także rycerze z Europy Zachodniej.
Starcie zakończyło się zdecydowanym zwycięstwem wojsk polsko-litewskich. Armia krzyżacka poniosła ogromne straty, a w bitwie zginął wielki mistrz Ulrich von Jungingen wraz z wieloma najważniejszymi dostojnikami zakonu.
Zwycięstwo pod Grunwaldem znacząco osłabiło potęgę zakonu krzyżackiego i stało się jednym z najważniejszych wydarzeń w historii Polski i Litwy. Mimo wygranej wojny nie udało się jednak całkowicie zniszczyć państwa zakonnego. Wojska Jagiełły nie zdobyły Malborka, który pozostał stolicą Krzyżaków.
Na skutek późniejszych wydarzeń zawarto I pokój toruński w 1411 roku. Zakon zachował część swoich ziem, jednak jego znaczenie polityczne i militarne zostało poważnie ograniczone.
Źródło: Wikipedia / Fot. Wikiepdia (cyfrowe.mnw.art.pl)
